تبلیغات
دنیای کوچک ما... - شعری از زنده یاد هوشنگ شفا "یاغی"
 
دنیای کوچک ما...
 
 
دوشنبه 16 اسفند 1389 :: نویسنده : محمد رفیعی

برلبانم غنچه لبخند  پژمرده است  نغمه ام دلگیر رو افسرده است

نه سرودی نه سروری  نه هم اوازی نه شوری

زندگی گویی ز دنیا رخت بر بسته است

یا كه خاك مرده روی شهر پاشیده است

این چه ایینی چه قانونی چه تدبیری است

من از این ارامش سنگین و صامت عاصی ام دیگر                                                                           

من از این اهنگ یكسان و مكرر عاصی ام دیگر

من سرودی تازه میخواهم جنبشی شوری نشاطی نغمه ایی  فریادههای تازه مجوییم

من به هر ایین ومسلك كو كسی را  از تلاشش باز دارد یاغی ام دیگر

من تو را درسینه    ای امید دیرین سال خواهم كشت

من امید تازه میخواهم . افتخاری اسمان گیر و بلند اوا زه میخواهم

كرم خاكی نیستم اینك تا بمانم در مغاك خویشتن خاموش

نیستم شب كور كه ازخورشید روشن گر بدوزم چشم

افتابم من كه یكجا یك زمان ساكت نمی مانم 

با پر زرین خورشدید افق پیمای خویش 

من تن بكرهمه گلهای وحشی را نوازش میكنم هر روز

جویبارم  من كه تصویر هزاران پرده در پیشانی ام پیداست

موج بیتابم كه بر ساحل صدفهای پری می اورم همراه

كرم خاكی نیستم من افتابم جویبارم موج بیتابم 

تا به چند این گونه در یك دخمه بی پرواز ما ندن تا به چند اینگونه با صد نغمه بی اواز ماندن

شه پر ما اسمانی را به زیرچنگ پروازه بلندش داشت

افتابی را به خاری در حریم ریشخندش داشت

گوش سنگین خدا از نغمه شیرین ما پر بود

زانوی نصف النهاراز پای كوب پر غرور ما چو بید از باد میلرزید

اینك ان اواز و پروازه بلند واین خموشی و زمین گیری

اینك ان همبستری با دختر خورشید و این هم خوابگی با مادر ظلمت

من هرگز سر به تسلیم خدایان هم نخواهم  داد

گردن من زیر بار كهكشان هم خم نمی گردد

زندگی یعنی  تكاپو زندگی یعنی هیاهو زندگی یعنی  شب نو روز نو اندیشه نو 

رندگی یعنی غم نو حسرت نو پیشه نو 

زندگی بایست سرشار از تكان و تازگی باشد

زندگی بایست  در پیچ و خم راهش ز الوان حوادث رنگ بپذیرد

زندگی بایست یك دم یك  نفس هم ز جنبش وا نماند گر چه این جنبش برای مقصدی بیهود باشد

زندگانی همچنان اب است اب اگرراكد بماند چهره اش افسرده خواهد گشت بوی گند میگیرد

در ملال اب گیرش غنچه لبخند میمیرد اهوان عشق از اب گلالودش نمی نوشد

مرغكان شوق در ایینه تارش نمی جوشند 

من سر تسلیم بر درگاه هر دنیای نادیده فرو می اورم جز مرگ

من ز مرگ از ان نمی ترسم كه پایانی است برتور  یك اغاز       

بیم من از مرگ یك افسانه دلگیر بی اغاز و پایان است

من سرودی را كه عطری كهنه در گلبرگ الفاظش نهان باشد نمی خواهم

من سرودی تازه خواهم خواند كش گوش كسی نشنیده باشد

من نمی خواهم به عشقی سالیان پابند بودن 

من نمی خواهم اسیر سحر یك لبخند بودن

من نبتوانم شراب ناز از یك چشم نوشیدن

من نه بتوانم لبی را بارها با شوق بوسیدن

من تن تازه لب تازه شراب تازه عشق تازه میخواهم 

قلب من با هر طپش یك ارمان تازه می خواهد

سینه ام با هر نفس یك شوق یا یك درد بی اندازه می خواهد

من زبانم لال حتی یك خدا را سجده كردن قرنها او را پرستیدن نمی خواهم

من خدایی تازه می خواهم  گرچه او با اتش ظلمش بسوزاند سراسر ملك هستی را گر چه اورونق دهد ایین مطرود و حرام می پرستی را

من به ناموس قرون بردگی ها یاغی ام دیگر

یاغی ام من یاعی ام من گو بگیرندم بسوزندم گو به دار ارزوهایم بیاویزند

گو به سنگ نا حق تكفیر استخوان شعر عصیان قرونم را فرو كوبند 

من از این پس یاغی ام دیگر....                                                           

                                                 




نوع مطلب :
برچسب ها :
لینک های مرتبط :


 
لبخندناراحتچشمک
نیشخندبغلسوال
قلبخجالتزبان
ماچتعجبعصبانی
عینکشیطانگریه
خندهقهقههخداحافظ
سبزقهرهورا
دستگلتفکر
نظرات پس از تایید نشان داده خواهند شد.


درباره وبلاگ



مدیر وبلاگ : محمد رفیعی
نویسندگان
جستجو

آمار وبلاگ
کل بازدید :
بازدید امروز :
بازدید دیروز :
بازدید این ماه :
بازدید ماه قبل :
تعداد نویسندگان :
تعداد کل پست ها :
آخرین بازدید :
آخرین بروز رسانی :
اسلاید تصویری





Powered by WebGozar

تصاویرمن در اینستاگرام Instagram